Kanker



Niemand is gevrijwaard van kanker.



Het is een ziekte die zich pas op het laatste moment laat zien. Het is een proces dat zich sluipend ontwikkeld, lang voordat het de kop op steekt.  De ontwikkeling van kanker ligt tussen de 10 en 13 jaar voordat het te zien is via MRI of PET scan. Het is zeker waar dat de éne persoon veel gevoeliger is dan de andere. Soms zie je dat bij een vrouwelijke lijn binnen een familie b.v. oma, moeder, dochter, kleindochter borstkanker krijgen.


De klinische geneeskunde verklaart dat een bepaald "gen" in de DNA structuur de schuldige is. Met de huidige technologie is dat ook te ontdekken d.m.v. een DNA onderzoek. Terugkomend op de sluipende ontwikkeling van de ziekte, wordt er eigenlijk weinig aandacht besteed aan hoe de persoon in kwestie leefd en hoeveel geestelijke trauma's de persoon heeft moeten verwerken. Dit bepaald eigenlijk de hoeveelheid stress die de persoon heeft gehad en we weten nu dat langdurige stress een verwoestende uitwerking heeft op het immuunstelsel. In mijn opinie wordt het voorafgaande sterk onderschat door de reguliere geneeskunde. Men kijkt alleen maar naar de ziekte, zonder zich af te vragen of er geestelijke trauma's in de afgelopen 13 jaren geweest zijn en hoe die verwerkt of niet verwerkt zijn.


Bij het openbaren van deze ziekte ligt alleen de focus bij het onder knie krijgen van de ziekte  d.m.v. zware chemo's, bestralingen en operaties. Vaak bevindt de man of vrouw zich nog in shock toestand na de berichtgeving dat er kanker geconstateerd is en dat er snel gehandeld moet worden. Dit is het moment dat de persoon in kwestie de relatie legt dat hij/zij aan de ziekte kan overlijden. Het verwerken van het bericht en het toelichten van de behandeling(en) zorgen voor veel stress.


Daarom vraag ik deze persoon wat voor geestelijke trauma's er tussen de diagnose van de ziekte, 10 en 13 jaar terug heeft plaatsgevonden en of die een "plaats" hebben gekregen. Vaak hoor je bij navraag dat 2 of 3 jr. voordat de diagnose is vastgesteld ook een geestelijke trauma is geweest. Dit is de "trigger"  die de ziekte versneld.


Als raadgevende hulpverlener vindt ik het heel belangrijk dat niet alleen op fysiek gebied wordt gewerkt maak ook de geestelijke kant zijn aandacht krijgt om te voorkomen dat na een geslaagde behandeling de kanker niet kan terugkomen.


Op het moment dat je geboren wordt is niemand gevrijwaard van ziekten. De manifestatie van een ziekte is altijd een leerproces van onze geest. Wordt de geest begrepen dat is niets onmogelijk in een helingsproces.

Therapeutische ondersteuning om de schadelijke effecten van straling en chemo die vrijkomen tijdens de therapie en een bedreiging zijn voor de nog gezonde cellen te voorkomen schrijf ik voor:

- Sanuvis ampullen (1 ampul elke dag oplossen in glas bronwater en dit slokjes gewijs opdrinken)

- Zinkokehl ampullen (1ampul om de dag oplossen in glas bronwater en dit slokjes gewijs opdrinken)

- Selenokehl ampullen ( 1ampul om de dag oplossen in glas bronwater en dit slokjes gewijs opdrinken)


Sanuvis elke dag en dan combineren met de ene dag zinkokehl en dan de andere dag met selenokehl. Je kunt Sanuvis en zinkokehl of selonokehl in een glas oplosssen.

Deze kuur doe je tijdens de gehele behandeling van zowel bestraling en chemokuur

In mijn praktijk bewijst deze methode zich al jaren en tot grote opluchting van patiënten die erg tegen alle bijwerkingen opzagen.


Al deze produkten kunnen via de apotheek bij firma Holomed in Ootmarsum besteld worden.


Praktijkervaring van HP. Hans Stormer